|
Door het gelijkspel vorige week van NSVV D3 tegen RVVH D4 en ook het gelijkspel tussen SHO D5 en onze tegenstander van vandaag Smitshoek D7 (hiervoor zijn we Smitshoek dan ook erg dankbaar) heeft SSS D1 vandaag genoeg aan een gelijkspel om het kampioenschap binnen te halen. Miranda (moeder van Thijs) en Diana (moeder van Jimi) zeiden vorige week gelijk van: wij regelen wel het één en ander. Nu maar hopen dat de D1 minimaal gelijkspeelt in deze laatste thuiswedstrijd van het seizoen. Helaas zijn Kim en Maarten verhinderd vandaag en hebben de trainers Naomi Emaar gevraagd om weer mee te doen. Smitshoek zoekt gelijk de aanval maar weten niet te scoren. Dan is het SSS dat de aanval zoekt en een schot van Kees wordt net van de lijn gehaald. Bij de volgende aanval is het Jimi die voorzet op Ryan en die neemt hem in één keer op de slof 1-0. Helaas kunnen we niet lang van de voorsprong genieten want Smitshoek komt gelijk door een schitterend schot van hun spits 1-1. Smitshoek blijft de aanval zoeken en dat levert gevaarlijke situaties op voor het doel van Dylan maar gelukkig voor SSS zit er steeds een been van SSS dat een doelpunt van Smitshoek voorkomt. De tegenstander van Naomi is een snelle spits maar Naomi is steeds een tikje sneller. Zo te horen kon hij daar slecht tegen. Dan is het Ryan die diepgestuurd wordt en alleen op de keeper afgaat maar die redt mooi. Bij de volgende kans is het wederom Ryan die goed doorgaat op recht en Jimi vogelvrij voor het doel ziet staan maar helaas redt de keeper weer. Dan wordt Aaron diepgestuurd en hij scoort maar helaas had de scheidsrechter al gefloten voor buitenspel. En dan breekt de rust aan. Zou SSS de zenuwen in bedwang weten te krijgen? SSS start de 2e helft fel een schot van Kees wordt gered door de keeper maar hij heeft de bal niet klem en dan is Aaron er als eerste bij om de 2-1 te scoren. Maar weer kunnen we niet lang van de voorsprong genieten want Smitshoek blijft ook de aanval zoeken en scoort met een mooi schot de 2-2. Voorin hebben Jimi en Aaron van positie gewisseld. Een pass van Kees op Jimi die hem gelijk passt op Aaron en die scoort de 3-2. Marco (vader van Jimi) kan de spanning niet meer aan en roept naar Jimi: 10 euro voor elk doelpunt! Die staat denkt Jimi. SSS neemt langzaam de wedstrijd in handen en zo te zien hebben ze geen last meer van zenuwen. Kees is er op rechts vandoor en zijn voorzet is precies op maat zodat Jimi de 4-2 kan scoren. Achterin staat het nu als een huis en Lucas en Rune ruimen vele ballen op en Naomi is haar tegenstander nog steeds de baas zodat Smitshoek niet meer gevaarlijk kan worden in het restant van de wedstrijd. Dieptepass op Aaron en die is alles en iedereen te snel af en scoort de 5-2. Nu gaat SSS eindelijk lekker vrij van zenuwen voetballen. Kees passt op Max en in een reflex scoort hij met zijn bovenarm de 6-2. Max juicht niet want hij denkt dat hij afgekeurd wordt omdat het duidelijk hands was maar de scheids heeft het niet gezien en camerabeelden mogen niet dus telt de scheids het doelpunt. De 7-2 komt van de voet van Jimi die, na een mooie dieptepass, iedereen te snel af en beheerst scoort. Hij kijkt even naar zijn vader en die weet dat hij nu 20 euro armer is geworden (Marco kon je dat niet voor de wedstrijd met hem afspreken dat had een hoop zenuwen gescheeld). Het slotakkoord is voor Ryan die wederom na een dieptepass alleen op de keeper afgaat, die ook nog eens omspeelt en de 8-2 binnentikt. De laatste kans van de wedstrijd is voor Rune die ervandoor is op rechts maar helaas gaat zijn schot naast (misschien moet ik hem ook wel 10 euro per doelpunt gaan aanbieden?). En dan klinkt het eindsignaal en schalt het we are the champions over de velden van SSS. De jongens worden ondergespoten met kinderchampagne (of toch niet?) door de trainers en krijgen kampioen medailles uitgereikt, kampioensfoto en dan de trainers onder de douche smijten. Bij het verlaten van het veld komen de jongens langs de voorzitter en jeugdvoorzitter die de jongens feliciteren met het behaalde kampioensschap. In de kantine wacht de kampioenspatat en drinken. Krijgen de trainers een aardigheidje uitgereikt door aanvoerder Kees. En na de patat krijgt elke speler nog een beker. Jongens van harte gefeliciteerd, geniet ervan. Maandagavond staat de kwartfinale van de KNVB beker op het programma. Jullie kunnen geschiedenis gaan schrijven! Het vertrek van maandag is vervroegd en staat nu gepland om 17.30 uur.
Miranda en Diana bedankt voor het regelen van alles.
Bij Smitshoek hebben ze ook een trouwe schrijver van de wedstrijdverslagen. Hier volgt zijn verslag:
Op een regenachtige en frisse zaterdagmorgen mochten de door Sluimers gesponsorde D7 van Smitshoek aantreden tegen SSS D1, welke deze morgen definitief kampioen konden worden. Op het sportpark was het even zoeken naar een parkeerplaats, maar toen iedereen aanwezig was, konden we op tour naar Klaaswaal. Menno en Marcel zijn dit weekend even in familiaire kringen, dus moesten we het doen met André, die weer geholpen werd door Carlos, die wederom bereidt was om de vlag te hanteren. Sven meldde zich ook nog ziek af, beterschap Sven, dus met 12 kinderen werd er vertrokken naar Klaaswaal. Aangekomen op het mooie sportpark werd er plaats genomen in kleedkamer 5, waar de oranje tenues werden aangetrokken en naar veld 2 werd gelopen. Twan was vandaag de aanvoerder, dus hij leidde de warming-up. Hij had leuke oefeningen, met geen ja, geen nee, en snel naar bené. De opstelling voor deze morgen was als volgt: Jesse in de goal, achterin Akram, Wouter, Youri en Rushil, op het middenveld Angelo, Chris en Yannick, en voorin Dogukan, Yildiray en Twan. Shailesh begon, begraven onder de trainingspakken op de bank. Vanaf het eerste fluitsignaal ontspon zich een leuke voetbalwedstrijd, waar het verschil op de ranglijst nog niet te zien was. SSS dicteerde de eerste 5 minuten, want al in de 2e minuut waren we achterin niet echt scherp, en werd Jesse gepasseerd, dus 1-0 achter. Onze oranje mannen lieten zien, uit het juiste hout te zijn gesneden, want vol goede moed werd de aanval gezocht. Twan zijn eerste balcontact was een goed schot, helaas voor ons stond de keeper op de juiste plek. Dogukan werd deze morgen getrakteerd op een moeilijke tegenstandster, deze speelster was net zo snel als onze topscoorder en stond echt haar mannetje wel tijdens deze wedstrijd. Ook de spelers van SSS probeerde om de score omhoog te tillen, maar achterin waren Youri, die qua lengte eindelijk een keer een tegenstander had, die goed bij hem paste, Wouter, die zijn snelheid goed gebruikte en Akram samen met Rushil de situatie goed meester. Als er één van de Klaaswaal boys trachtte door te breken, was daar altijd nog Jesse, die wederom een prima partij keepte. Op het middenveld werd goed gecombineerd, Angelo, op geleende schoen, want die van hem lagen nog thuis, Chris en Yannick lieten menig driehoekje zien en Twan, Yildiray en Dogukan probeerden de achterhoede te verrassen. Tijdens een duel van Dogukan en zijn directe tegenstandster, draaide onze spits in één keer de bal voor zijn linker, en zijn schot is alleen maar gehoord door de keeper, in één streep in het doel. De stand was dus 1-1, er was nog van alles mogelijk. Wel was duidelijk, dat de spelers van SSS fysiek verder zijn als onze mannen, bij een enkel duwtje vielen we soms om, alsof we door een torpedo werden getroffen. Jesse kreeg nog tweemaal bezoek van de spits, maar het vizier was niet geheel scherp in de eerste helft. Ook de D7 kregen nog een mooie kans, de diepe bal van Chris kwam bij Twan terecht, na een korte combinatie met Yildiray, besloot Twan het doel te bestoken, alleen voor de keeper zocht onze spits het doel enkele meters te hoog, ze zijn de bal nu nog aan het zoeken. Na 31 minuten floot de scheidsrechter voor de rust, ruststand 1-1 en het was een leuke wedstrijd. In de kleedkamer onze mannen er wederom op gewezen om scherp te beginnen aan de tweede helft. De kan met limonade was snel leeg, helaas zat er niet voor iedereen een slokje in. Vol goede moed en onder begeleiding van een lekker buitje werd veld twee weer opgezocht en begon de tweede helft. Shailesh kwam er in voor Yannick, die een beetje last van zijn rug had. Toch gebeurde weer waar we de laatste weken elke keer mee geconfronteerd worden, namelijk vanaf de aftrap direct een doelpunt tegen, dus niet scherp. Toch lukte het wederom Dogukan, om de stand weer gelijk te trekken, wederom was het Chris, die de bal diep lag en Dogukan met een prima schuiver in de linker beneden hoek liet hij de keeper volkomen kansloos. Vanaf dat moment was er eindelijk maar één ploeg, die probeerde voor de volle winst te voetballen, en dat was helaas SSS. Binnen 5 minuten werd Jesse drie maal gepasseerd, en werd duidelijk, dat als SSS wat gas gaf, we geen kansen meer zouden krijgen. We probeerde nog om Dogukan en Yildiray van positie te laten wijzigen, maar de technische staf van SSS had dat door, dus de tegenstandster ging keurig met Dogukan mee. Langs de lijn wel gevraagd, als Dogukan ergens anders ging staan, of ze dan ook mee ging, dit werd bevestigend beantwoord, en aangezien we in Jesse al een prima keeper hebben, lieten we voorin alles maar bij het oude. Ook probeerde we nog een geheim wapen in de strijd te gooien, namelijk Sjoerd, het broertje van Wouter liep warm langs de lijn, maar zijn moeder vond hem nog wat te jong. We hebben SSS ook nog wat geholpen, de bal passeerde Jesse, Shailesh probeerde de bal weg te werken, maar hij gleed de bal zo in de touwen. Ook Wouter trapte volledig mis, waardoor Jesse voor de tweede keer door een eigen speler werd gepasseerd. Er werd door SSS ook nog gescoord met de hand, want door iedereen werd gezien en gehoord, maar de scheidsrechter constateerde een geldig doelpunt. Deze speler van SSS is volgens zijn coach ook een graag geziene gast bij de plaatselijke handbalvereniging. De massaal uitgerukte supporters schare van SSS liet zich niet onbetuigd, en na het laatste fluitsignaal werd er een spandoek ontrold, en klonk het “we are the champignons”(ik weet het, ik zit in de groente) over het hele sportpark. Alle spelers van de D7 feliciteerde de tegenstander met het verdiende kampioenschap van onze klasse. Na een groot feest met champagne en patat, werd de kampioen SSS D1 gehuldigd. Er kan voor de mannen van Klaaswaal niet te lang worden stilgestaan bij deze gebeurtenis, aanstaande maandag moeten ze aantreden voor de KNVB beker in Leiderdorp, op maandagavond!
Toch zijn we niet ontevreden over de inzet deze morgen, we hebben onze huid duur verkocht. Ik ben trots op de D7, omdat jullie geknokt hebben voor wat jullie waard waren.
Carlos, wederom bedankt voor het vlaggen, SSS, nogmaals gefeliciteerd met het kampioenschap en alle supporters, spelers en begeleiding van deze morgen, bedankt.
Volgende week zijn we vrij, er volgt nog één competitie wedstrijd tegen Binnenmaas thuis.
André
|