|
MB1 BSC Internationaal toernooi 12-15 mei 2010
12 mei: Avond van vertrek en de aankomst.
Het weekend was uiteindelijk aangebroken. Maanden hebben we hier naar uitgekeken en vooral Victor. Gisteren hebben we nog snel even wat eten en drinken ingeslagen voor een heel weeshuis dus we zullen niet omkomen van de honger. We zullen eerder een maatje meer hebben tijdens het shoppen. Maar gezien de inspanningen die geleverd moeten gaan worden, zal dit wellicht meevallen.
Nadat iedereen een speciaal voor het toernooi gedrukte trui in ontvangst had genomen, zijn we deze avond rond kwart over 8 vertrokken richting Roosendaal. Eerst moesten we langs het voetbalveld om de sleutel op te halen en zijn daarna in onze slaapplaats beland. Het is de gymzaal van het Gretiuscollege (What’s in a name?) in Roosendaal. Deze avond zijn we nog alleen en morgen komen onze vrienden uit Oud-Beijerland. Eerst hebben we alles uit de auto’s geladen en hebben we de slaapspullen klaar gelegd. Voor de rest is niet veel gepland dus zijn de meesten aan het voetballen en er worden verschillende spellen gespeeld. Er is al een ding opgevallen van onze gelieve trainer Ed. Als hij een paar kilo is aangekomen dan komt het door de Marsen ;)! De ochtendbeweging (in de avond??) is ook weer gedaan door Justine, Shundelis en Nadine. Het filmpje kunnen jullie zien op onze site. Voor de rest zijn er nog niet veel dingen opgevallen, maar dat zal vast de komende dagen wel komen. De nacht is nog lang dus misschien komt er nog een klein verhaal met de nieuwe updates en anders horen jullie het morgen! Welterusten.
13 mei: De nacht en ochtend
Nadat bij de meeste meiden de stramheid uit de spieren was, was het tijd voor een kringgesprek. De plannen voor de donderdag werden besproken en ook het beruchte boek met alle antwoorden werd tevoorschijn gehaald. Na een aantal zinnige en vooral onzinnige vragen beantwoord te hebben, werd twister te voorschijn gehaald. Ondanks de ochtendgymnastiek viel het nog niet mee. Wel viel op dat Victor zeer bedreven was in dit spel. Al kwam er wel enig onreglementair duw- en trekwerk bij kijken.
Een aantal meiden ging zich alvast voorbereiden op de nacht. Nadat alle (melk)tandjes weer schoon waren, konden de slaapzakken worden opgezocht. Het duurde uiteraard nog wel een tijdje voordat iedereen uiteindelijk sliep. De onderwerpen die voorbij kwamen, zal ik u besparen, maar ik weet niet waar ze zulke dingen allemaal leren. Rond een uur of 1 vielen er toch een aantal in slaap. Met de echte nachtbrakers werden nog een aantal eindeloze potjes pesten gespeeld in de kleedkamer. Af en toe kwam er nog verdwaald iemand kijken, maar om half 3 gingen de meesten toch echt slapen. Alleen Tanisha en Kaylee hadden blijkbaar een overdosis suiker op, want ze waren niet moe te krijgen. Dit leidde tot een plundering van de voorraad snoep. Het leek een hele lange nacht te gaan worden, maar om half 4 zochten ook zij de (slaap)zaal op.
Slapen was nog niet aan de orde, want er moesten eerst nog portretten van enkele slapende mensen geschoten worden. Kwart voor 4 was dan eindelijk iedereen stil. Er werd door een enkeling een klein Brabants bos omgezaagd, maar de meesten hebben toch nog een aantal uur slaap mee kunnen pakken.
Om half 7 werden de eerste dames wakker en sprongen gelijk onder de douche. Nadat alle smeersels erop zaten en iedereen weer toonbaar was, konden we rond half 9 vertrekken richting BSC. Daar aangekomen konden we gelijk aan het ontbijt. Er was een broodmaaltijd beschikbaar gesteld met een glaasje drinken naar keus. Vervolgens was er nog de opening van het toernooi. Hier werden de vlaggen van de deelnemende landen in de top gehesen.
SSS – ZVV
Op het verste veld mochten we aantreden tegen ZVV uit Zaandam. We begonnen goed aan de wedstrijd en waren de bovenliggende partij. Shundelis kon na een dieptebal alleen op de keeper af en deze wist ze te omspelen. Ze kon de bal in het lege doel schuiven, maar dit ging echter niet geheel volgens plan. Ze raakte de bal met de buitenkant van haar voet en de bal draaide voor de paal langs. Even later was een uitval van ZVV genoeg om tegen een 1-0 achterstand aan te kijken. De snelle rechtsbuiten kon alleen op Jessica af en schoot de bal simpel in de hoek.
In de korte rust werd verteld dat er scherper op de tegenstander gezeten moest worden. Verder moest er meer op het doel geschoten worden.
We begonnen de tweede helft scherp en zette de tegenstander onder druk. Al snel kregen we een vrije trap en Mylou was de gelukkige die hem mocht nemen. Zoals altijd schiet zij de bal richting de andere kant en daar liep onze snelle rechtsbuiten Shundelis. Ze nam de bal goed aan en daarna schoot ze de bal erin. Hier was wel de hulp van de keepster van nodig. Zij liet dat de bal tussen haar handen en benen doorglippen. Shundelis had de smaak te pakken. Ze kreeg de bal en schoot hem richting Tanisha, maar die schoot in het zijnet. Als laatste schoot onze linkspoot Denise nog op het doel, maar helaas ging deze er ook niet in. De uitslag is jammer genoeg gelijk gebleven. Zonde, want wij hadden het beste van het spel. Na de wedstrijd moesten we nog penaltyschieten voor de penaltybokaal. Uit de 5 strafschoppen wisten we er 4 te maken.
SSS – Jodan Boys
De tweede wedstrijd tegen Jodan Boys is aangekomen. Dit is een MA team, maar met goede moed gingen we een warming-up doen. Toen de aftrap was genomen, hebben we de tegenstander een tijdje goed van het doel weggehouden, maar de 1-0 kwam al snel. Daarna kwam ook de 2-0.
De rust was maar vijf minuutjes dus we kunnen weer aan de bak. We hebben deze helft veel kansen, maar ze wilden er niet echt in. Toen kwam er een uitval aan de andere kant en die zat er ook nog eens in. Uiteindelijk hebben wij er geen een meer in gekregen en Jodan Boys nog eentje. Toch stond Tanisha verrassend goed te keepen deze wedstrijd. Ook deze keer moesten we van elf meter gaan schieten. Deze keer gingen er 3 in. Maar wie was toch die persoon, die naar de hoeken stond te wijzen als de tegenstander moest schieten? Een helderziende of iemand met veel geluk?
Nu wordt het tweeënhalf uur wachten voor de laatste wedstrijd van deze dag tegen onze slaapgenoten SHO.
SHO -SSS
Na een lange pauze van 2,5 uur was het dan zover. We mochten aantreden tegen de zwartrokken uit Bailand. Altijd een lastige tegenstander voor ons. De eerste helft ging aardig gelijk op en we konden een aantal keer uitbreken. Het ontbrak echter aan de laatste eindpass. Ook SHO wist een aantal voor ons doel te komen. Het verschil was echter dat zij wel tot scoren wisten te komen. Verder wisten ze nog een keer de paal te raken, wat later voor ons jammer bleek te zijn.
De tweede helft gaf een zelfde beeld, al waren er minder kansen van onze kant te tellen. SHO kreeg nog een aantal kansen, maar ook zij wisten niet meer te scoren.
De penaltyserie verliep niet helemaal vlekkeloos, maar wellicht begon de vermoeidheid toe te slaan. En weer stond die persoon een paar keer de goede hoek aan te wijzen. Nog steeds geluk of…
We moesten afwachten wat de uitslag was van de wedstrijd van de concurrentie. Dit zou bepalen hoe vroeg we moesten voetballen de volgende dag. Uiteraard hadden we een doelpunt te veel gescoord of te weinig tegen gekregen om 10:00 te mogen beginnen. Nu mochten we om 9:15 gaan beginnen wat uiteraard tot veel enthousiasme leidde bij de meiden. We moeten morgenochtend al om half 7 opstaan, aangezien niet alle meiden even vlot zijn in de ochtend.
13 en 14 mei: Donderdagavond en vrijdagnacht
Na de wedstrijden moesten we nog eten op het sportcomplex . Na een wachttijd, die zelfs de Efteling met topdrukte niet overtreft, konden we eindelijk aanschuiven. De keus bestond uit nasi of bami, loempia’s en saté. Tijdens het eten wist Justine nog een aantal leuke trucs om vla/pudding uit haar neusgaten te laten komen. Het was alleen niet bevorderlijk voor de eetlust van sommige meiden. Daarna was het tijd voor de terugreis. Voor de minder sportieve meiden was er vervoer op maat. Een stuk of vijf meiden gingen met Victor en Niels lopen. Dit was een avontuur op zich. Na de wat minder sociale, plaatselijke jeugd gepasseerd te zijn, werd de lanceringsnelheid van de vla getest met lepels. Na allerlei doelen gemist te hebben, wist Justine echter wel Victor te raken. Wat Nadine nog voor activiteiten uitvoerde, is niet voor publicatie geschikt. Het mag wel duidelijk worden dat ze over een grote fantasie beschikt. Verder werd er na aankomst gretig gebruik gemaakt van het toilet. Nadat iedereen een paar kilo lichter was, kon het opfrissen beginnen. Met meiden duurt dit gemiddeld maar zo’n anderhalf uur, dus voordat we weer richting feesttent gingen, was het al over negenen.
Tijdens de gebruikelijk wandeling viel op dat er onderwerpen waren, die normaal een taboe zijn, nu uitgebreid werden besproken. Wellicht dat u zit te eten tijdens het lezen van dit verslag, dus we zullen u het besparen, voordat uw maag zich gaat omkeren. Na een hoop opgestoken te hebben tijdens de wandeling, kwamen we bij de feesttent aan. De muziek was al van ver te horen en het was erg druk. Over de avond hebben we niet heel veel te vertellen. Het was gezellig, er is bijna door iedereen gedanst en we hebben nieuwe vrienden gemaakt. Over de nieuwe vrienden kunnen we jullie wel een hoop vertellen. Op een gegeven moment kwam Niels naar een aantal meiden om te vertellen dat er iemand (rara, wie was dat?, info bij ondergetekenden) bij een paar jongens in de smaak viel. Wij gingen er natuurlijk gelijk naartoe en hebben haar ondervraagd. We kregen niet veel te horen alleen op de terugreis naar de slaapplaats hoorden we verhalen die we beter niet wilde horen ;)! En ja de volgende dag hebben we het geweten. Hij is voorgesteld aan het team (Kobus was de naam) en hij wilde haar nog inschieten, maar op het laatste moment zag hij het niet meer zitten. Maar wellicht dat dit op vrijdagavond nog een vervolg krijgt. Verder is Nadine dit weekend peetmoeder geworden van een Thomas uit België. Het was in ieder geval een leuke avond en gelukkig ging iedereen gelijk slapen, want er stond een leuke verassing te wachten deze vrijdagochtend. Slaap lekker allemaal!
14 mei: Vrijdagochtend en - middag
Ondanks dat de meiden op donderdag weinig moeite hadden om op te staan, vond Victor het verstandig om er zeker van te zijn dat iedereen wakker zou worden. Met een tweetal luchttoeters werden de meiden gewekt. Dat de toeters resultaat opleverden was direct duidelijk, want niet alleen onze meiden werden wakker, maar ook onze slaapgenoten van SHO. Zij konden het echter niet helemaal waarderen, aangezien zij een uur later konden opstaan. Maar ja, zij wilden graag bij ons in de zaal slapen, dus dan moeten ze niet klagen ook. Wij verwachten alleen nog een lichte wraakactie later in het weekend voor Victor.
Nadat iedereen weer was opgefrist, gingen we weer lopend richting het sportcomplex. Daar mochten we genieten van een (h)eerlijk ontbijtje.
SSS - DONK
We moesten haasten om klaar te staan voor de eerste wedstrijd. Weer mochten we op het verste veld aantreden tegen DONK. Gezien de eerste helft had een overwinning mogelijk geweest, maar de tweede helft was er weinig meer te genieten.
In de eerste helft waren we de bovenliggende partij en op een enkele uitval na, kon DONK niet gevaarlijk worden. Ondanks dat we sterker waren, konden we geen grote kansen creëren. Hoewel we de tweede helft minder speelde, kregen we in de tweede helft wel de grootste kans. Tanisha kwam met de bal in de zestien en passeerde een aantal tegenstanders, maar op het moment dat ze wilde schieten zat er een tegenstander tussen. De wedstrijd eindigde dus in een 0-0 gelijkspel.
Penalty schieten ging weer als vanouds. 4 van de 5 gingen erin en er werden weer 4 van de 5 goed voorspeld door die ene persoon.
SSS – Bennekom
Deze wedstrijd mochten we op het hoofdveld afwerken. De wedstrijd ging gelijk op, maar ook deze keer kregen wij de grootste kans. Shundelis kon alleen op het doel af en had de mogelijkheid om te scoren. Wat er precies misging, zullen we maar achterwege laten. Het zal de vermoeidheid geweest zijn.
We voetbalden deze wedstrijd best aardig en konden elkaar ook over de grond vinden. De tweede helft gaf een zelfde beeld. Redelijk goed voetbal, maar alleen ontbrak het aan het scoren van een doelpunt. Verder lijken ze in Brabant niet aan handsballen te doen. Er werden toch zeker 3 overduidelijke handsballen over het hoofd gezien. Het was een kleine teleurstelling dat deze wedstrijd ook in 0-0 eindigde.
Deze keer hebben we de penaltyserie gewonnen, al misten we er toch nog 2. En jullie raden het al. Weer wist die persoon 4 van de 5 penalty’s te voorspellen in welke hoek ze kwamen. Zelfs de meiden begonnen nu te twijfelen of die persoon dan toch verstand van voetbal heeft.
Koninklijke UD – SSS
De laatste wedstrijd van deze dag moesten we tegen de Koninklijke UD aantreden. Zij hadden DONK en Bennekom allebei met 2-0 verslagen, dus we verwachten een lastig potje. Echter hadden wij deze wedstrijd het betere van het spel. We lieten de bal af en toe van voet naar voet rondgaan en kwamen veelvuldig voor hun doel. Maar ook deze wedstrijd liet de afwerking het afweten.
In de tweede helft kregen we zelfs nog een tegengoal. Denise raakte de bal verkeerd met uitschieten en de tegenstandster raakte de bal juist per ongeluk goed. Zo verloren we deze wedstrijd dus alsnog met 1-0, terwijl wij juist de overwinning hadden verdiend.
Gezien de wedstrijden deze dag, hadden we wel 1 of 2 overwinningen verdiend, maar helaas konden we het doel niet vinden. En om nog even een toepasselijke Cruijffiaanse uitspraak aan te halen: je moet scoren om te kunnen winnen. Positief punt was dat de verdediging weinig heeft weggegeven.
Op welke plek we zouden eindigen, was nog even afwachten. Uiteindelijk bleken DONK en Bennekom ook gelijk gespeeld te hebben en zo eindigden we op doelsaldo als tweede in de poule. Dit betekende dat we op z’n minst 12de zouden worden.
Voor het avondeten moesten we nog een tijdje wachten. Deze tijd werd door iedereen gebruikt om een beetje bij te slapen. Maar na een tijdje mochten we dan, na weer lang in de rij te hebben gestaan, toch aanschuiven. Deze avond stond er kip, worteltjes, erwten, aardappelen en saté op het menu. Het was allemaal iets aan de droge kant, maar ook deze keer kon het er mee door. Nadat iedereen verzadigd was, konden we weer aan de terugreis beginnen. Weer werd de vla voor allerlei experimenten gebruikt. Na aankomst bij de gymzaal, werd weer veelvuldig het toilet opgezocht. Had dit met het eten te maken?
Verder leek IT (u weet wel, die clown) of een monster nog even op te duiken in de meidendouche. Gelijk werden de Ghostbusters gebeld. Maar waarschijnlijk kon het riool de overdosis doorgespoelde kip niet verwerken.
14 en 15 mei: Vrijdagavond en zaterdagnacht
Rond half 10 vertrokken we weer ter voet richting het complex. Het duurde ditmaal iets langer voor we aankwamen, maar het was er niet minder gezellig door. De weddenschap van eerder op de dag werd nog even aangehaald. Een aantal mensen wilden op een kruising op de weg gaan liggen, terwijl de stoplichten voor de auto’s op groen stonden.
De meiden waren aardig vermoeid, gezien het grote aantal dat de avond vrijwel zittend in de tent heeft doorgebracht. Een enkeling leek echter nog genoeg energie over te hebben. Zij waren dan ook de hele avond aan het dansen. En weer viel op dat die ene persoon (zie vrijdagnacht) weer in de smaak viel bij een jongen. Helaas voor Kobus was hij afwezig. Er schijnen beelden van te zijn, dus mocht u nu toch echt nieuwsgierig worden, u kunt altijd vragen om inzage van deze beelden.
Rond een uur of twaalf was ook deze feestavond ten einde en toen alle meiden weer verzameld waren, konden we aan de terugreis beginnen. Vooraan de groep leek alles goed te gaan en deze meiden vervolgden dan ook rustig hun weg.
Achteraan ging het echter halverwege de reis mis. Patty kon het niet verkroppen, dat een rij bomen haar verkeerd aankeken en probeerde ze dan ook één voor één om te schoppen. Toen dit niet leek te gaan lukken, gaf ze de laatste boom maar een kopstoot. Nu weet ook Patty dat bomen harder zijn dan haar schedel. Al vond ze het toch gek dat ze de volgende ochtend hoofdpijn had. Verder lag Denise nog een keer gestrekt op de grond. Wat hier precies de reden of het nut van was, weet eigenlijk niemand, maar wellicht was ze wat moe.
Bij de kruising aangekomen werd de weddenschap weer aangehaald. Uiteindelijk waagde alleen Nadine een poging, maar ze werd uiteindelijk gediskwalificeerd, doordat de verkeerde lichten op groen stonden (van de voetgangers dus). Vaak werden er als we bij de kruising excuses verzonnen om het niet te hoeven te doen. De ene keer reden er te veel auto’s en de andere keer werd er getwijfeld of de auto’s ons wel zouden zien in het donker. Achteraf verstandig dat we het maar niet gedaan hebben.
In de zaal bleef het nog een tijdje onrustig. Behalve Denise dan, want die viel op haar slaapzak en was gelijk weg. Nadat iedereen zich in slaaptenue had gehesen en SHO wilde gaan slapen, werd het licht uitgedaan. Niet lang daarna sliep iedereen. Op een aantal na dan. In de kleedkamer zaten Victor, Niels, Tanisha, Iris en Shundelis nog wat na te praten. Verder zaten er 3 meiden van SHO te kaarten. Om half 3 gingen ook Shundelis, Victor en een dame van SHO dan slapen. De rest bleef nog praten over van alles en vooral over niets. Er werd nog wat eten opgezocht en Tanisha kwam terug met een negerzoen (ik weet het, zo mag je ze niet meer noemen, maar ik doe het toch). Die had ze bewaard om in het gezicht van Victor te proppen. Hoe bedoel je, met voorbedachte rade?? Nadat alle meiden het eens waren, hoe ze het aan gingen pakken, gingen ze voorzichtig het hok in waar Victor sliep. Deze sliep blijkbaar diep, want de deur piepte niet al te zacht. Het gevolg van een negerzoen in je gezicht, kunt u wel raden. De meiden vluchtten het toilet in. Aangezien Victor maar niet kwam, kwamen ze er weer voorzichtig af. Alleen toen ze wilden gaan kijken in de zaal, kwam net Victor eraan. Het zag er niet heel smakelijk uit. De koek zat op z’n neus en de inhoud van de negerzoen zat door heel z’n gezicht. Waarschijnlijk houden de meiden dit beeld voor altijd bij zich. Ik sluit niet uit dat het zelfs een jeugdtrauma oplevert.
Hierna besloten ook de laatste mensen de zaal op te zoeken. Er werd nog even nagebabbeld met de mensen, die door alle ophef wakker waren geworden. Verder werd de deur geblokkeerd om een eventuele wraakactie van Victor te voorkomen. Rond een uur of 4 werd het dan eindelijk stil. Het was toen al duidelijk dat het een kort nachtje zou worden, aangezien we weer om 7 uur moesten opstaan.
15 mei: zaterdagochtend
De meiden van SHO wilden Victor nog terugpakken, maar blijkbaar waren ze te moe om een wraakactie te bedenken. Om 7 uur werden onze meiden deze keer rustig gewekt, zodat SHO niet te veel gestoord werd. De meiden konden zich deze keer maar met moeite uit bed hijsen. Uiteindelijk konden we om 10 over 8 weer aan de voettocht naar het complex beginnen.
Daar stond ons weer een broodmaaltijd te wachten. In de ontbijtzaal werden de andere ploegen nog even geholpen met wakker worden door onze luchttoeters.
SSS – Koedijk
De eerste wedstrijd van de zaterdag was tegen Koedijk. We kunnen het lang of kort over deze wedstrijd hebben. We hebben met 5-0 verloren. De wedstrijd was iets te vroeg voor onze meiden. Verder beschikte de tegenstander over een aantal goede speelsters, waardoor we vanaf het begin aan een kansloze missie bezig waren. Helaas hoefden er deze dag geen penalty’s genomen meer te worden.
Na deze wedstrijd hebben we met z’n allen op de tribune bij MA1 gekeken. Zij wisten zich voor de finale te plaatsen.
Daarna werd de lunch genuttigd en was het weer tijd om zelf weer eens een balletje te gaan trappen.
SSS – Koninklijke UD
Net als gisteren moesten we als laatste aantreden tegen de Koninklijke UD. Deze keer speelden zij echter wel goed en hadden we het in de eerste helft lastig. We konden maar moeilijk in ons spel komen, maar hele grote kansen wisten zij niet te creëren, zodat we met 0-0 konden gaan rusten.
In de rust werd het spelsysteem aangepast en een aantal keer gewisseld.
De tweede helft verliep een stuk beter. We zetten de tegenstander onder druk en konden veelvuldig op hun helft spelen. Het ontbrak echter vaak aan de laatste pass. Deze waren vaak net iets te hard waardoor onze aanvallers net te kort kwamen om bij de bal te kunnen. Halverwege de tweede helft kregen we een strafschop mee. Tanisha liep met de bal in het strafschopgebied en werd door de keeper naar de grond gewerkt. Tenminste zo zag de scheidsrechter het. Achteraf bleek ze bij de Duitsers in de leer te zijn geweest, gezien het feit dat het een onvervalste schwalbe was. Al kan het ook zijn dat ze omviel van moeheid, gezien het kleine aantal uur dat ze geslapen heeft. Het scoren ging het hele toernooi al moeizaam, dus u raadt het al. De penalty werd helaas gemist. Hierna volgden nog een schot van Tanisha en wat kleine kansen, maar de scheidsrechter floot af bij een 0-0 stand. Dit betekende dus dat penalty’s uitkomst moesten gaan bieden. Over de afloop van deze penaltyserie kunnen we ook kort zijn. Deze hebben we verloren.
Na deze wedstrijd werd de kleedkamer opgezocht om onze spullen te pakken en met auto’s richting de gymzaal te gaan. De meiden gingen snel douchen en de leiders en ouders gingen vast de zaal schoonmaken. Nadat uiteindelijk de zaal er weer netjes uitzag, kon het inladen van de auto’s beginnen. Hierna gingen we weer naar het complex om bij MA1 te kijken, die de finale ging spelen. SSS was goed vertegenwoordigd op de tribune en de MA1 werd dan ook flink toegezongen. Dit alles onder de geweldige leiding van de leider van BSC MA1, genaamd MO. De man heeft waarschijnlijk tot het toernooi van volgend jaar geen stem meer, maar dat maakte het er niet minder leuk om. Het was een spannende wedstrijd waar het tot de 26e minuut duurde, voordat de score geopend werd. Helaas voor SSS waren het de Duitsers, die score openden. Maar een minuut later werd de stand gelijk getrokken. MA1 kreeg nog een goede kans om de wedstrijd te beslissen, maar ook hier moesten penalty’s uitkomst brengen. Ook de MA wist deze reeks niet te winnen, zodat ze de bokaal aan de tegenstander moesten laten en zodoende tweede werden.
Na de finale van de meisjes moest er nog gewacht worden op de prijsuitreiking. In de tussentijd werd er een patatje gegeten in de kantine en nog even gekeken bij de finale van de B-junioren. Nadat deze ook was afgelopen, kon er dan eindelijk begonnen worden met het uitreiken van de bekers. Linda Kruithof van MA1 werd uitgeroepen tot beste speelster en wij mochten de 12de prijs ophalen.
Als we dit toernooi wat vaker hadden weten te scoren, hadden we wellicht een aantal plaatsen hoger kunnen eindigen. Deze kleine sportieve tegenvaller, kan echter niet op tegen het vele en grote plezier dat we deze dagen hebben gehad. En daar was het toernooi toch in eerste instantie voor bedoeld.
Hierna vertrokken we met alle auto’s richting huis. In Klaaswaal werd nog afscheid genomen van elkaar, waarna waarschijnlijk iedereen snel het bed opzocht om de verloren uurtjes in te halen.
Tot slot willen we (nogmaals) alle ouders bedanken voor het rijden van en naar Roosendaal, het wassen van de shirts en het aanmoedigen tijdens de wedstrijden.
Speciale dank gaat uit naar Kinderopvang KINOP voor het sponsoren van de truien en de andere sponsoren, die met hun bijdrage het toernooi mede hebben mogelijk gemaakt.
Al met al was het een zeer geslaagd en onvergetelijk toernooi.
|
