|
1 mei 2010 SHO E9 – SSS E2 / 2-3
Het was nog droog toen we uit Klaaswaal vertrokken om onze laatste wedstrijd van de voorjaarscompetitie te spelen. Maar lang zou het niet droog blijven en misschien was dat een slecht voorteken. Zouden we op de vierde plaats blijven staan of zou het toch de één na laatste plaats worden…… Maar voor Jonathan zou de dag niet meer stuk kunnen, al zou het gaan hagelen en stormen. We waren op volle oorlogssterkte en hadden geen zin om te verliezen, met de wijziging in het elftal die Sylvia de laatste keer had toegepast zijn we daarmee doorgegaan. Dat betekende dat Jonathan naast Jimi in de spits stond, Aaron met Lars en Thijs op het middenveld en Manathap en Patrick achterin. Al snel had Aaron het doel gevonden 0 – 1 maar SHO gaf het niet op en kort daarna werd het 1 – 1.
De voorzetten van Thijs waren mooi, Patrick en Manathap staken regelmatig het hele veld over om bijna te kunnen scoren. Lars was een beetje ziek maar hij deed zijn uiterste best om de bal af te pakken en weer goed voor te zetten. En dan onze Jimi, die al pingelend langs de verdediging voetbalde. Het was een spannend potje voetbal, de bal ging over en weer, met heel veel OOOOO’s en AAAAAA’s.
Totdat Jonathan de bal voor zijn schoen had en deze met een harde knal in het doel schopte, 1 – 2. Jonathan liep bijna 3 rondjes om het veld van vreugde, JA onze bikkel had gescoord. Paar maanden geleden lag Jonathan nog in het ziekenhuis en nu scoren. Te gek!
Maar ja, SHO had geen zin om op te geven dus het werd weer gelijk, 2 – 2. De spanning was om te snijden, we moesten winnen en zou dat gaan lukken? Het ging harder regenen (en elke keer die bril schoonmaken) maar toch bleef SSS E2 goed spelen en dat werd uiteindelijk bekroond door onze aanvoerder. Aaron schoot ons naar de overwinning, een mooi einde van een bewogen voetbalseizoen.
Nu nog wat voetbal toernooitjes spelen en dan is het bijna gedaan met onze sterren van E2.
Er wordt al druk door diverse trainers naar ons gekeken waar “mijn” voetballertjes volgend seizoen gaan spelen. Een aantal gaat de stap naar de D’tjes maken, spannend hoor.
Voor mij zal dit het laatste seizoen als trainer en begeleider gaan worden. Door omstandigheden is het voor mij niet mogelijk om door te gaan.
Ik wil hierbij iedereen bedanken die mij gesteund hebben in wat dan ook. Zelf heb ik bijna 3 jaar genoten van die leuke mannekes die als jonge puppies rondliepen. Ik heb ook elk jaar heel veel steun en gezelschap van de ouders van de mijn sterspelers gehad. Onderschat ze niet…….. zij zijn het belangrijkste voor de sfeer en niet te vergeten de wasbeurten van de voetbal kleren.
Het gaat jullie allemaal goed,
Groetjes,
Corné, een trotse trainer van SSS E2 |
Pupillen 
